Goede voorbeelden geeft mensen vertrouwen in dat dingen ook anders kunnen. Heeft u ook positieve ervaringen, laat het ons weten. Wij kijken dan of we die op de site erbij kunnen zetten.

Ontstaan
Patty Zervaas heeft een zoon, nu 17 jaar Niek. Niek is een jongen die veel ondersteuning nodig heeft. Hij zat ‘vroeger’ op een kinderdagverblijf, in een zogenaamde MCG-groep (Meervoudig Complex Gehandicapt). Hij vertoonde onaangepast gedrag, maar wij concludeerde dat hij dat niet voor niets deed en hebben hem, na jaren van praten van het kinderdagverblijf afgehaald. “Die is gek geworden, dacht ik”, aldus Marty van der Krogt, zus van Patty. Wat moet Niek nu heel de dag thuis? Wie moet er voor hem zorgen? Marty was van mening dat Patty een vlaag van verstandsverbijstering had. Maar Patty was door haar werk bij Stichting Perspectief veel mogelijkheden gaan zien en is na het verhogen van haar PGB op zoek gegaan naar mensen die met hem een weekprogramma konden doorlopen. Niek wordt ondersteund door mensen die juist niet uit de zorg komen, waardoor ze heel onbevangen naar Niek kunnen kijken. Voor Niek is het bijvoorbeeld erg leuk om een keertje uit zijn rolstoel op een gewone stoel te zitten of in de bibliotheek zelf zijn boeken uit te kiezen. Het bleek een groot succes.

Ik zeg altijd: “je hoeft geen verstand te hebben van zijn handicap, je moet verstand hebben van Niek” en dat kost tijd.

Maar Marty bleef een beetje sceptisch totdat er een congres werd georganiseerd waar mensen uit het buitenland kwamen vertellen hoe in hun land mensen met een beperking deel uit maken van de samenleving. Die mensen hebben net zoveel rechten om hun leven in te richten zoals zij dat zelf willen, net als ieder ander. Er wordt uitgegaan van de mogelijkheden en kwaliteiten van mensen. Toen Marty dat hoorde werd er een knop omgeschakeld, want ze kwam erachter dat ze veel vooroordelen had over mensen met een beperking. Ze heeft zelf in een instelling gewerkt en eigenlijk ging ze ervan uit dat mensen met een beperking het wel goed hebben zo, maar het wordt niet gevraagd aan de mensen zelf. Dat is het moment geweest dat Marty anders is gaan kijken naar mensen met een beperking en met name naar Niek. “Als ik vroeger naar Niek keek, dan zag ik zijn beperking en dacht ik hoe kan hij zo comfortabel mogelijk gehandicapt zijn, maar als ik nu naar Niek kijk zie ik een jongen van 17 en vraag ik me af wat hij nodig heeft ten aanzien van zijn beperking om de dingen te doen die hij leuk vindt en die alle jongens van zijn leeftijd doen”, aldus Marty. “Vroeger praatte ik met hem alsof hij een baby was en ging ik ervan uit dat hij het toch niet begreep, maar nu spreek ik hem aan op een manier die bij zijn leeftijd hoort en zie ik aan hem dat hij het begrijpt.”

Doordat Niek niet meer op school zat, ontbrak het aan contacten met mensen van zijn eigen leeftijd, want school is de uitgelezen mogelijkheid om mensen van je eigen leeftijd te ontmoeten. Daarom zijn Patty en Marty in gesprek gegaan met scholen, samen met een netwerk van mensen die meedachten en meededen omdat je als moeder vaak een label opgeplakt krijgt, zo van “je hebt je kind niet verwerkt” of “Je hebt een te hoge pet op van je kind” of “Je bent veel te emotioneel” en als je te emotioneel bent, neemt het netwerk het van je over. Via een ‘omweg’ langs de gemeente en een afwijzing, mocht Niek uiteindelijk naar de basisschool in de buurt. De kinderen uit zijn klas vonden het geweldig en de lerares stimuleerde de kinderen om af en toe bij Niek langs te gaan, maar het gewenste effect bleef uit.

Daarom hebben Marty en Patty op een middag het initiatief genomen en alle kinderen (en hun ouders) uitgenodigd voor een kopje thee om hun een beter beeld te geven hoe het met Niek gaat in de thuissituatie. Er zijn ongeveer tien kinderen samen met hun ouders geweest en samen hebben ze de Circle of Friends getekend. De Circle of Friends is een cirkel die aangeeft welke mensen je kent, hoe belangrijk ze voor je zijn, maar de cirkel geeft ook aan welke mensen ontbreken. In het midden sta jezelf met de belangrijkste persoon in je leven, daaromheen een cirkel met de mensen die het dichtst bij je staan, daarna een cirkel met vrienden/sociale contacten en daaromheen de mensen die je kent maar waarmee je geen persoonlijke relatie hebt. De kinderen hebben de cirkel eerst voor zichzelf ingevuld en daarna gezamenlijk voor Niek. Je zag dat bij de Circle of Friends van Niek de tweede cirkel angstvallig leeg bleef, hij had eigenlijk geen vrienden/sociale contacten. De aanwezige kinderen dachten dat ze deze cirkel moesten gaan vullen door hun vrije tijd met Niek door te brengen, de één kon wel op woensdagmiddag, de ander op zaterdagochtend etc., maar dat is niet de bedoeling.

Het gaat er juist om dat Niek aansluiting vindt bij de interesses en hobby’s van de andere kinderen. Daarom hebben we een inventarisatie gemaakt van alle hobby’s van de aanwezige kinderen en van wat Niek leuk vindt. Niek gaat nu regelmatig kijken bij bijvoorbeeld het hockeyen of bij line-dansen. Andere kinderen komen computerspelletjes doen bij Niek thuis of ze hangen gewoon op de bank met een zak chips en kijken televisie. Niek geniet met volle teugen, maar ook de kinderen uit zijn klas vinden het leuk om tijd met Niek door te brengen. Ze vechten wie er naast hem in de auto mag zitten of wie er achter de rolstoel mag lopen. Kinderen blijken heel creatief in het bedenken van oplossingen zodat Niek overal aan mee kan doen, ze hadden bijvoorbeeld een pvc-buis meegenomen naar de bowlingbaan zodat Niek vanaf zijn schoot de bal kon ‘gooien’, uiteraard kon hij veel beter richten dan de andere kinderen dus won hij ook nog! Niek hoort er gewoon helemaal bij!

Niek heeft inmiddels op het VMBO gezeten en heeft een leuk netwerk van vrienden en één beste vriendin. Het is gebleken dat vrienden de beste bruggenbouwers naar de samenleving zijn en zij zorgen voor zijn netwerkverbreding. Als Niek zijn vrienden iets organiseren, dan kan hij mee op zijn eigen manier. Soms wordt er zelfs een bed meegenomen. Een ‘gewoon’ leven is niet het doel, maar wel deelnemen aan het ‘gewone’ leven, en dat is soms op een heel ongewone manier. Niek zijn leven is nu veel voller en doordat mensen anders naar hem zijn gaan kijken en hem meer zijn gaan waarderen, voelt hij zichzelf ook meer gewaardeerd. Daardoor is hij zelfs minder ziek.

Sinds vorig jaar is Niek gaan communiceren via Faciliterende Communicatie. We hebben met de Stichting een docent aan de Syracuse University in Amerika naar Nederland gehaald, die hem binnen een half uur aan het communiceren had. Wil je meer weten over hoe dat ging en hoe het nu met hem is, ga dan naar zijn site: www.niekzervaas.nl
Niek zegt: “Voordat ik kon communiceren heb ik altijd gedacht dat ik onzichtbaar was.”

Vragen en/of opmerkingen? Neemt u dan gerust contact met ons op./